- Hej.
- I kto by pomyślał, że ktoś taki jak Samanta Walsh wygląda aż tak seksownie w rurkach.
To zdanie oznaczało jedno - w końcu zaczęłam być widoczna dla Natana. To cud, że wie jak mam na imię. Czuję jak tynk mi się sypie z mordy. Dziwne uczucie. Dobra, teraz czas na pierwszy krok w związku z przyjacielem chłopaka mojej przyjaciółki. Tak, chodzi mi o podryw. W jego przypadku jest to banalnie proste. Wystarczy niespodziewanie złapać go za rękę. Nie mówiłam wam, ale wiem to wszystko od Natalii. Była już chyba ze wszystkimi chłopakami w szkole. Jednak w moim wypadku zastosuję inną metodę. Kątem oka spojrzałam na Natalie. W tym samym momencie ona spojrzała na mnie. Zrobiłam odpowiednią minę, a dziewczyna wiedziała, co zrobić. Albowiem, zagłębiałam się dalej w rozmowę z Natanem, a w pewnym momencie poczułam ręce przyjaciółki na moich plecach, popychające mnie „przypadkowo" w stronę chłopaka.
- Przepraszam... - wypowiedziałam, czując krew napływającą w górną część policzków tworząc rumieńce.
- Nic się nie stało - naparł swoim ciałem na moje i dodał, szepcząc mi do ucha - Widzimy się wieczorem, okej?
Pokiwałam głową twierdząco i w towarzystwie Natalii wróciłam pod salę. Większość uczniów już ustawiła się w parach i oczekiwała nadejścia nauczycielki. Na mój widok nastała cisza, zamieniająca się z sekundy na sekundę na szeptanie. Słyszałam zdania typu „Zobaczcie, czy to Sam?", „Ale się odstawiła", „To ona ma koszulki z dekoltem?", „OMG, co ja widzę" oraz kilka przekleństw oznaczających zachwyt moim wyglądem. Pierwszy raz w życiu czuję, że jestem kimś więcej niż nastolatką. Tak, jestem przyjaciółką najpopularniejszej dziewczyny w szkole.
Cześć Wam. Postanowiłam dodawać codziennie krótkie rozdziały, dzięki czemu się nie zniechęcę do dalszego pisania tego opowiadania. Mam nadzieję, że wyjdzie to na korzyść bloga.
Swoją drogą, czujecie świąteczną atmosferę? Bo ja nie. -.-" Tak, jakby 24 grudnia był kolejnym zwykłym dniem. Dopiero dzisiaj zdałam sobie sprawę z tego, że za cztery dni wigilia. Okej, nie zanudzam już Was. Wyraźcie swoją opinię na temat rozdziału.
Ps. Czytasz? Polub fanpage : Szlachta czyta cichy płacz. : 3.

Brak komentarzy:
Prześlij komentarz